การที่เรารักใครสักคน.....

การที่เรารักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราจึงรักเขา

แต่การให้รู้ว่า...ทุกวันนี้เรารักและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ

การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องสนว่าอุปสรรคมากเท่าใด

แต่ต้องนึกขอบคุณโชคชะตา ที่สร้างให้มีอุปสรรค...เพื่อให้เราได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน

การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องเสียเวลาคิดว่าเขาทำอะไรเพื่อเราบ้าง

แต่ควรถามว่า...วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักหรื่อยัง

การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องไประแวงว่าเขาจะมีคนอื่นนอกเหนือจากเราหรือเปล่า

แต่ควรระวังใจของเราเอง...ที่จะไปรับคนอื่นเข้ามาแทนที่เขา

การที่เรารักใครสักคน...คำว่า "แพ้ " หรือ " ชนะ" ไม่สำคัญ

สิ่งที่สำคัญคือ เราจะประครองความรักไปด้วยกันได้อย่างไร

การที่เรารักใครสักคน...ไม่ใช่การสัมผัสเพียงกาย

แต่เป็นหัวใจของเราต่างหากที่แนบชิดกัน

การที่เรารักใครสักคน...ไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งของนอกกายใดใด

เพราะความรักไม่สามารถซื้อ หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สินเงินทอง

การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องคอยนับว่าเขามีข้อเสียมากแค่ไหน

เพราะความรักช่วยให้เรารู้จักอภัย...และมองข้ามข้อบกพร่องนั้นไปได้

การที่เรารักใครสักคน...อาจทำให้เราตาบอดจนมองไม่เห็นความจริงบางอย่าง

แต่ก็ทำให้เราได้เข้าใจว่า...

ความสุขจากการได้รักใครสักคนนั้น...ยิ่งใหญ่แค่ไหน

เพราะ " ความรัก " เป็นบทเรียนดีดี

มี่ไม่อาจเข้าใจได้ท่องแท้...ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตนเอง

เขาว่ากันว่า......

เขาว่ากันว่า..อดีตคือสิ่งที่สวยงามเมื่อเวลาผ่านไป
เขาว่ากันว่า..อดีตคือบทเรียนที่คอยสอน
เขาว่ากันว่า..การลืมอดีตไม่ใช่เรื่องง่าย
เขาว่ากันว่า..แต่ทำให้อดีตเป็นเรื่องที่น่าจดจำง่ายกว่า
สุดท้าย
เขาว่ากันว่า..คนที่มีความสุขคือคนที่เดินผ่านอดีตมาได้อย่างสวยงาม